Czy moje dziecko ma depresję?

Czy wiesz że...?

- 10% dziesięcio- i 40% czternastolatków określa swój nastrój jako przygnębiony (Goodman&Scott, 2000)
- około 1% przedszkolaków, 0,5-2,5% dzieci w wieku szkolnym i 3-8% młodzieży rozwija depresję
- wraz z wiekiem ujawniają się różnice płciowe - częstsze zachorowania dziewczyn niż chłopców
- do 18 roku życia nawet 20% osób rozwija epizod depresyjny
- nieleczony epizod depresyjny wiąże się z wysokim ryzykiem nawrotów: 12% nastolatków rozwija ponownie depresję po upływie roku, 33% - w przeciągu 4 lat

Co może sugerować, że Twoje dziecko rozwinęło depresję?

Objawy depresyjne typowe dla dzieci i nastolatków to podobnie jak u osób dorosłych obniżony nastrój, który u młodszych dzieci może przybrać formę nastroju drażliwego, pełnego złości oraz utrata zainteresowań i zadowolenia z zabawy, kontaktów z rówieśnikami, rodzicami, całkowita utrata zainteresowania nauką i życiem pozaszkolnym, co przekłada się na pogorszenie ich ocen. Dziecko może skarżyć się na silne zmęczenie lub brak energii oraz problemy ze skupieniem uwagi, częste niezdecydowanie i wahanie się.

W zakresie sposobu myślenia i tego co dziecko mówi o sobie, w rozwiniętym epizodzie depresyjnym zauważyć można spadek zaufania i szacunku dziecka do samego siebie, poczucie winy, które nie daje się niczym konkretnym uzasadnić, myśli samobójcze.

W zakresie zachowania dzieci stają się wycofane, zahamowane lub nadmiernie pobudzone, nie mogą spać lub cierpią na nadmierną senność, skarżą się na objawy somatyczne (różnego rodzaju dolegliwości bólowe) oraz spadek lub wzrost apetytu. Rezygnują z zabaw z rówieśnikami, unikają wysiłku, mogą wybuchać złością i gniewem i podejmować ryzykowne zachowania. 

W przypadku gdy zauważysz u dziecka kilka z opisanych powyżej objawów przez okres co najmniej dwóch tygodni, potrzebna może okazać się wizyta u psychologa lub psychiatry. Przeprowdzą oni szczegółowy wywiad diagnostyczny i zaproponują odpowiednie leczenie psychoterapeutyczne i/lub farmakologiczne.